Pi izle (1998)

Metin, derin ve önemli bir mesaj taşıyor gibi görünüyor, ancak şu anki bilgi seviyemle tam olarak kavrayabilmiş değilim. Yirmi yıl sonra tekrar gözden geçirmeyi planlıyorum. Şu an için olumsuz bir şey söylemek istemem. Ancak şunu belirtmeliyim ki, metin insan zihnindeki bencil açlık ile mutlak gerçek ve doğru arasındaki ilişkiyi ele alıyor. İnsanların gerçeği bulma ve sahiplenme çabası içinde nasıl kolayca bölünebildiklerini görmek ilginç. Bu, metnin dikkat çeken yönlerinden biri. Şu an için filmin sadece %18'ini çözümleyebildim. Kim bilir, geri kalan %82'de ne tür gizemler saklıdır.

Fibonacci dizilimlerinden Pisagor teoremi ve Altın Oran'a kadar birçok konuyu ele alıyor. Ancak siyah beyaz olması hoşuma gitmedi. Son olarak, matkapla kendi kafasını delmeye çalışan bir sahte dâhiyi izledim.

Filmin adı "Fi" olmalıymış. Max, bir borsa şirketinde çalışan ve sayılarla iç içe yaşayan bir karakterdir. Hayatın her yönünün matematikle açıklanabileceğine inanır ve 216 haneli efsanevi bir sayıyı bulmanın peşindedir. Bu süreçte, aklını yitirmiş Robeson'un tüm uyarılarına rağmen kendi şizofrenik eğilimleriyle mücadele ederek bu sayının peşinden gitmeye devam eder.
Film, yönetmenin ilk çalışması olduğu için belki biraz fazla övgü almış olabilir, çünkü genel olarak bakıldığında "vay be" dedirten bir yapıya sahip değil. Daha çok, saplantılı bir karakterin hikayesini izliyorsunuz. Bu saplantı, kendini yüce bir kişi olarak görme noktasına kadar varıyor. Sonunda ise izleyiciye "Eee, şimdi ne oldu?" dedirten bir sahneyle veda ediyor. Genel olarak, ortalama bir filmden öteye geçemiyor.

evett yine bir filmin başında ben Normal B.yi bekliyorum,kendisi bekletmeyi çok sever ha birde yemek yemeyi tabii.Filmi çok merak ediyorum çünkü sayılar işin içinde bakalımm film seçimi nasıl,sanırım bir süre daha bekliycem kendisine iyi seyirler diyorumm

Filmin siyah-beyaz olmasından başlamak gerekirse,bu tercih bence başkarakterin bakış açısından doğadaki renklerin,farklılıkların aldatıcı olduğunu,her şeyin ardında değişmez bir matematik olduğunu göstermek için yapılmış,Platon da matematiği ve geometriyi evrenin temeline koyan bir bakış açısına sahipti ve bunu filmde çokça atıf yapılan Pisagordan almıştı,Platona göre farklılıklar aldatıcıdır,renkler yalandır,her şeyin ardında değişmez,matematiksel ve geometrik olarak sabit bir idealar düzeni vardır.
Film evreni bir düzen ve değişmezlik içinde algılamaya çalışan yarı psikopat yarı dahi bir adamın dünyasını resmetmekte çok başarılı,hocasıyla konuşmalarında hocası devamlı olarak hayatı salt rasyonel ve matematiksel bir şekilde algılamaya çalışmanın yanlış olduğunu söylüyor hatta matematik ile numerolojiyi ayırıyor,matematik doğayı açıklamak için kullanılabilecek bir dildir,numeroloji ise her şeyin arkasına sayıları yerleştiren ayakları yerden kopuk bir safsatadır.
Başkarakterimiz filmin başından itibaren gittikçe daha fazla yalnızlaşıp hayattan kopuyor,karşı komşusu kız kendisine ilgi duymasına rağmen buna önem vermiyor,kendisine sorular soran küçük kızı takmamaya başlıyor,duygularını hiçe sayıp tamamen aklın dünyasına geçiş yapıyor,oysa küçük kızla ilgilense,karşı komşusu olan kadınla aşk filan yaşasa içindeki boşluğu doldurabilecek,fakat onun için hayattaki renklerin duyguların hiçbir önemi yok,kendini bir yalana kaptırmak istemiyor,yalanların arkasındaki değişmez gerçeğin peşinde,tıpkı pisagor gibi,evren sadece akılla açıklanır onların gözünde,duygulara asla yer yoktur
Beynindeki laneti matkapla söküp alması karakterimizi rasyonel,salt akılla algılanan dünyadan duyular dünyasına taşıyor,ve bir insan olarak duyguları olan basit bir varlık olduğunun bilincine varıyor,boyundan büyük işlere kalkışıp tanrıyı oynamaması gerektiğini anlıyor,küçük kızın sorduğu matematik sorularının cevabını artık bilmiyor.Güneşe bakmaması söylendiğinde insan doğasını reddedip güneşe bakmaması gerektiğini tam olarak kavrıyor,fakat bunun için önce güneşe bakıp tanrıyı oynaması gerekti,icarus gibi yükseklere uçup düşmesi gerekti,aslında basit duyuları olan bir insan olduğunu anlaması için..