Bence aşırı iyi, aşırı saf olanlar bir süre sonra mide bulandırıyor, kötüler ise bazen nefret etme noktasına getiriyor ama tam ortası ideal bence. Örn: Rumple... Rumple'ın da dediği gibi "Belle bir şeyi anlaman gerek. Sen aslında canavarın arkasındaki adama aşık olmadın. Sen bana aşık oldun çünkü aynı anda hem bir adam hem de bir canavar vardı." Hem kötü hem iyi olan karakterler daha çok insancıl, öbürleri gerçekten bir "masal karakteri" gibi oluyor. Çünkü insan dediğimiz varlık ne 4/4lük bir iyi/kahraman olabilir ne de başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen bir kötü olabilir....
Bu bölümdeki Zelena harikaydı... Ne kötüydü ne iyi tam ortasında bir karakter... Ya da hem kötü hem iyi bir karakter Zelena.... Aynı şekilde Hades de.... Devamını gör..
Bu bölümdeki Zelena harikaydı... Ne kötüydü ne iyi tam ortasında bir karakter... Ya da hem kötü hem iyi bir karakter Zelena.... Aynı şekilde Hades de... Rumple gibi... Ki bence en iyisi de bu. Aşırı iyi, aşırı saf olanlar bir süre sonra mide bulandırıyor, kötülerde ise bazen nefret etme noktasına geliyor ama tam ortası ideal bence. Sonsuza kadar Hades X Zelena
Rumple'ın da dediği gibi "Belle bir şeyi anlaman gerek. Sen aslında canavarın arkasındaki adama aşık olmadın. Sen bana aşık oldun çünkü aynı anda hem bir adam hem de bir canavar vardı."
Hem kötü hem iyi olan karakterler daha çok insancıl, öbürleri gerçekten bir "masal karakteri" gibi oluyor. Çünkü insan dediğimiz varlık ne 4/4lük bir iyi/kahraman olabilir ne de başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen bir kötü olabilir....